Het beeld wat onze hemelse Vader mij liet zien.
Vanochtend
zit ik op de bank te bidden voor huwelijken onder druk en daarbij heb ik een
bepaald gezin voor ogen. Deze keer bad ik met ogen open en ik keek naar buiten.
Mijn blik viel op de twee eikenbomen op ons pleintje. Ergens in het midden
tussen beide bomen, waren twee takken omgebogen en samen vormden ze een 'hart'. Ik
kreeg de volgende ingeving:
Een
huwelijk is tussen twee mensen, twee losstaande individuen, net als deze twee
bomen. In dit geval ziet de één er duidelijk meer ontwikkeld uit dan de andere.
In het midden waar de takken van beide bomen elkaar raken, zie ik dat ze daar
in het midden een hart gevormd hebben. Wanneer het waait, gaat het hart aan alle kanten op en is nog nauwelijks zichtbaar in de vorm van een hart.
Deze wordt alleen zichtbaar wanneer het windstil is.
Van deze
boom is alleen zichtbaar wat boven de grond zit. Het deel wat onder de grond
zit, is niet zichtbaar, maar de wortels van beide bomen (waardoor ze vast
en stevig staan) zijn onlosmakelijk met elkaar vergroeid.
Net als
deze twee bomen blad en vrucht dragen, zien we dat binnen het huwelijk ook. Evenals in de natuur, kennen huwelijken ook seizoenen: ontwikkeling van groen, tot
bloei/vrucht komen, afsterven, rustperiode om terug te gaan naar de bron, de
sapstroom, waaruit nieuw leven ontwaakt.
Dit proces is een komen en gaan. Soms woeden er hevige stormen. Doorgaans
kunnen de bomen dat wel hebben, maar ze zijn kwetsbaar als er nog veel blad aan
zit. Wanneer één van beide bomen door zo'n storm omver gaat, is het hart
verdwenen, maar zijn ook de wortels die in elkaar vergroeid zijn, (on)zichtbaar
verwond.
Wanneer
de wortels voor het grootste deel beschadigd zijn, gaat de nog overeind staande
boom langzaam dood. Zijn de wortels minder ernstig beschadigd, dan redt de
andere boom het wel, maar het duurt wel even voordat die hersteld is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten