Wees niet bang wanneer het afscheid nadert

Dit gedicht wilde ik plaatsen en zocht daarvoor een passende foto die als achtergrond kon dienen.

Wanneer je weet hoeveel foto's ik gemaakt heb, dan begrijp je wellicht dat zoiets een behoorlijke zoektocht en dus een tijdrovend werkje is.  

Dat is voor mij ook weer een moment om Zijn leiding daarin te vragen. Binnen vijf minuten vond ik een foto en niet alleen dat, ik vond dé foto met het desbetreffende gedicht. Wat bleek? Ik had deze kaart al eens gemaakt. 

Dan veeg ik en traantje weg, niet alleen van de emoties die geleid hebben tot dit gedicht, maar ook van ontroering om Wie Hij is en Zijn zorg om ons, dat zelfs de kleinste dingen voor Hem belangrijk zijn.

Wees over niets bezorgd

Deze kaart is gemaakt van een foto van het schilderij dat bij ons in huis hangt. Wanneer de zon, of andere lichtbronnen daarop schijnt, zien wij mooi, sprankelende kleuren. Gaan wij vanuit een ander oogpunt kijken, dan ziet het er nog weer anders uit.
Mijn ervaring is dat het ook vaak zo is met de dingen waar we mee worstelen. Vanuit een ander oogpunt zien ze er heel anders uit.
 Mijn oma was een wijze vrouw, die veel redenen had om bezorgd te zijn. Misschien zei ze het ook om het zichzelf in te prenten. Wat ook de reden was, de woorden die ik haar vaak heb horen zeggen, zijn er bij mij wel ingeprent. Terwijl ik dit schrijf hoor ik haar zeggen:
 
Een mens lijdt dikwijls het meest
door 't lijden dat hij vreest
doch dat nimmer op komt dagen.
Zo heeft men meer te dragen
Dan God te dragen geeft. 

Op internet las ik nog een aanvulling op deze tekst:

Het leed dat is, drukt niet zo zwaar
als vrees voor allerlei gevaar.
Maar komt het eens in huis,
dan helpt God altijd weer
en geeft Hij kracht naar kruis. 
De meningen zijn er over verdeeld, maar deze woorden zouden door Nicolaas Beets geschreven zijn met als titel 'bemoediging'. Eerlijk gezegd maakt het mij niet uit wie het geschreven heeft. 
Onze verre voorouders maakten zich al zorgen. We lezen het al in het oude Testament (o.a. in 1 Samuel). Ook in het nieuwe Testament heeft Jezus deze woorden meerdere keren gesproken en Hij gaf daarbij uiteen lopende voorbeelden.
Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank Hem in al uw gebeden.
 Ons zorgen maken...... het gebeurt zo gauw. Wij zijn menselijk en willen graag zekerheid. Soms is vertwijfelende onzekerheid erger dan afschuwelijke zekerheid. 
Lezen wij dan 'wees over niets bezorgd' dan vraagt dat om een knop om te zetten in ons denken. 
Wanneer Jezus zegt 'vraag God wat u nodig hebt' dan draagt Hij ons niet iets op wat soms wel, soms niet verhoord wordt. God zál ons geven wat wij nodig hebben! Jezus heeft het Zelf gezegd.
Dat noem ik nog eens een bemoediging. 

 

Happy birthday!

Mijn nieuwe telefoon geeft al 3 dagen op het scherm aan ‘Happy Birthday!’ En vandaag is het dan zo ver.

Geweldig, wat een voorrecht om weer een jaar toegevoegd te krijgen aan mijn leven. Als een klein kind zie ik er iedere keer weer naar uit. Maanden vooraf denk ik er al aan en zit te fantaseren over lekkere hapjes die ik wil gaan maken en de dagen vooraf begint mijn hart al wat sneller te kloppen. Vaak heb ik een zogenaamde 'deadline' voor dingen die ik gedaan wil hebben voor mijn verjaardag. Deze keer was het een hele lijst! Maandenlang heb ik geklust, geverfd en gepimpt dat het een lieve lust was. Het is nagenoeg allemaal gelukt. Sommige projectjes zijn zelfs verder heen dan waar ik naar streefde, maar andere, kleine dingen zijn niet gelukt. Het maakt mij niet uit. Ik ben zo ontzettend blij met alles wat al gedaan is. Als ik nu in onze kamer kijk dan heb ik iedere keer weer een 'oooh, wat mooi' gevoel, met dezelfde blijdschap daarover. Waar heb ik het aan te danken denk ik dan. Ik verbaas mij over zoveel zegeningen.

Als je jarig bent, krijg je vaak cadeautjes en er wordt gevraagd wat ik graag wil hebben. Hier komt het, houd je vast want wat ik vraag is heel veel. Mijn verlanglijst is zo vol als een Bijbel, zoveel vraag ik! Daar staan 917.261 woorden in volgens Google……….

Als ieder die hier komt voor mijn verjaardag één cadeautje zou meebrengen, dan kom ik nog maar op een klein aantal. Dan zou je kunnen concluderen dat ik veeleisend ben en bij voorbaat is het dan al nutteloos om iets te geven, want het is immers toch nooit goed.

Durf je verder te lezen en wil je ondanks dat, toch weten wat er op mijn verlanglijst staat? Dit is wat er staat: 

LIEFDE,   

eerlijke, pure, onbaatzuchtige, onvoorwaardelijke hemelse liefde!

Vanuit die liefde kan ik maar één ding doen en dat is geven! Geven, geven, geven……. Ik kan niet anders dan geven, want ik heb eerlijke, pure, onbaatzuchtige, onvoorwaardelijke hemelse LIEFDE.

Weet je wel dat ik door te geven, alles ontvang wat ik graag zou willen hebben en zelfs nog zoveel meer dan dat krijg!

Dank U lieve Pappa, voor mijn verjaardag en het voor ongelooflijke cadeau van U. Ik ben er heel erg blij mee en zal het héél veel gebruiken en het doorgeven aan anderen. Dat het een kostbare erfenis zal zijn voor mijn kinderen, kleinkinderen en alle geslachten na hen.

Een hele, hele dikke knuffel!!!

Was het een engel?

Het is dinsdagmiddag. Ik moet nog even een aantal boodschappen doen en heb het druk. s Avonds word ik verwacht op de huiskring waar ik de leiding van heb.

Er is momenteel bij de winkel waar ik doorgaans koop, geen bloedwijn meer en ik haast mij naar een andere winkel of ik het daar wel kan krijgen. Niet dat ik het veel drink, maar af en toe een heel klein glaasje. Voor mijn gezondheid heb ik veel voor over.

Al zoekend sta ik bij de wijnen te kijken, er is een groot aanbod, maar wat ik zoek lijkt er niet te zijn.

Achter mij is een tafel waar een man een beetje verdwaasd een kopje koffie zit te drinken. Een ouder vrouw is zacht met hem in gesprek. Ik kan het niet helpen dat ik hoor wat ze zegt. Ze heeft het over Jezus, de relatie die ze met Hem heeft en bemoedigd de man met de woorden: "Jezus roept u". Met een schouderklopje verdwijnt ze ik en ik hoor mijzelf 'amen' zeggen...... Meneer vraagt mij nu, of ik daar ook vrijmoedig over kan spreken. Ik antwoord bevestigend en zeg hem dat ik ook wel even een kopje koffie met hem wil drinken en dat hij me dan vragen daarover mag stellen. Opeens valt de tijdsdruk weg.

Terwijl wij koffie drinken, praten we over het onderwerp door, midden in de winkel aan de  koffietafel. Inmiddels is ook een andere man aangeschoven. Het valt mij op dat hij net zo'n lege blik heeft als de man tegenover mij, die wel met mij praat, maar mij daarbij niet aan kijkt. Meneer zegt dat hij in Antalya is geweest en daar sprak iemand vrijmoedig over Jezus. Dat raakte hem. Nu deze oude mevrouw en vervolgens ik ook nog.

Hij kan het maar moeilijk begrijpen dat ik hierover praat, zonder dat ik dit soort dingen "moet" doen vanuit een religie, of kerkgenootschap.

Hij vertrekt samen met de andere man, nog voordat ik mijn koffie op heb. Voor mijn gevoel heb ik een bijzonder slecht gesprek gevoerd, maar ik laat het maar los.

Misschien heb ik iets mogen zaaien, misschien is er iets gezegd waar hij over na gaat denken, of wat hij op dat moment net nodig heeft gehad.

Terwijl ik de laatste slok van mijn koffie neem, staat ineens de oudere mevrouw naast mij. Ze zei 'ik was de winkel al uit, maar Jezus zei me dat ik terug moest gaan, om u dit te geven' en ze drukte mij een papiertje in de hand. Ik herkende het direct. Zo'n papiertje had onze gezamenlijke gesprekspartner ook in handen.

Ik bedank haar en wens haar Gods zegen toe. Het briefje stop ik onnadenkend ergens weg in mijn tas. Later zal ik het wel lezen.

We zijn ondertussen twee dagen verder en terwijl ik mijn tas pak en controleer of mijn portemonnee erin zit omdat ik die nodig heb voor de boodschappen die ik wil gaan halen, zie ik het briefje wat deze mevrouw aan mij gaf.

Ik lees de woorden en herken het als een gebed, maar het is zo anders dan wat ik ken.

De boodschappen laat ik even voor wat ze zijn en ik ga achter de computer zitten en toets een deel in van wat er op het briefje staat. Er komt een link tevoorschijn van een weblog van iemand anders en wat ik daar lees vind ik verbijsterend. In het verhaal wat daar beschreven wordt, herken ik deze mevrouw en een diepe ontroering overvalt mij.

Dit is de link:

http://uitdewereld.blogspot.nl/2015/01/de-engel.html