dinsdag 22 december 2015

Miss universe



Miss universe bleek mis universe te zijn…..
Gedwongen rust vanwege gezondheidsproblemen. Wat kan dat een zegen zijn! Eindelijk kom ik eens aan lezen toe! Het eerste waar ik aan begin, is een boek over aanbidding. Aanbidding….. wat valt er veel over te zeggen. Geen wonder dat er zoveel boeken zijn geschreven over aanbidding. De apostel Johannes eindigt zijn boek met de woorden … ‘als al Zijn daden, een voor een opgeschreven zouden worden, zou de wereld, denk ik, te klein zijn voor de boeken die dan geschreven moesten worden’ (NBV)
Wij staan in deze periode stil bij de geboorte van het kind Jezus, als baby-Messias. God die als mens naar de wereld kwam. De Schepper van de hemel en de aarde, werd als foetus geschapen in de baarmoeder van een jonge vrouw, een maagd. Hij die sprak en het was er, liet zich volledig afhankelijk maken van een van Zijn schepselen. Wanneer ik dit op mij laat inwerken, ontroerd mij dat zo.
Vanmiddag zag ik een filmpje van een Winterkoninkje, het kleinste vogeltje van Nederland, luidkeels zijn stem verheffen in een prachtige ode aan Zijn Schepper. Volgens anderen is dat niet de ware reden, maar wat ook de reden is waarom vogels zingen, ik geloof dat de voornaamste reden erin gelegen is, om hun Schepper daarmee te eren.

Ik kan zó onder de indruk zijn van Zijn Schepping. Vogels, vlinders, bomen, bloemen, insecten…… de hele schepping is zo prachtig gemaakt. En wij, de mens? Wij zijn de kroon op Zijn schepping. Ieder van ons is uniek, zo geweldig mooi gemaakt en zo innig geliefd door Hem. Hij zegt van mij ‘Karina, jij bent precies zoals ik jou heb bedoeld’. Hij heeft alle verkeerde dingen die ik in mijn leven heb gedaan, vergeven. Alle smerigheid is weggewassen door het bloed van Zijn Zoon, Jezus Christus en Hij ziet mij door Hem als volmaakt. Ik kreeg een ‘mantel van gerechtigheid’ en een ‘erekroon’ op mijn hoofd!

Deze week zagen wij in het nieuws hoe de nieuwe Miss Universe verkozen werd en met bloemen, een sjerp en een erekroon op haar hoofd gehuldigd werd. Zij was verkozen als de mooiste vrouw van de wereld.
Een ogenblik later bleek dat het een vergissing was en dat niet zij, maar een andere prachtige vrouw de mooiste vrouw van de wereld was. De presentator had een fout gemaakt……. Geen Miss Universe, maar mis universe.
De sjerp werd haar afgehaald en de kroon van het hoofd ontnomen…… deze was voor de enige echte, mooiste vrouw van de wereld.


Hoe shockerend en traumatisch zal dit voor deze, overigens prachtige vrouw, zijn geweest. Haar “waardig”-heid werd haar ontnomen. Ik hoop oprecht dat ze haar waarde kent. Die ligt niet in het dragen van dit uiterlijk vertoon. Haar waarde ligt net als die van u en van mij, in het geliefd kind zijn van onze Schepper.
Hij die zoveel liefde heeft dat niets of niemand dat kan veranderen.

‘….Christus houdt van ons. Niets kan dat veranderen. Ook al moeten we lijden, ook al worden we vervolgd of bedreigd. Ook al hebben we honger, ook al zijn we arm, ook al is ons leven in gevaar….. Dit weet ik zeker: door de dood en opstanding van Jezus Christus, onze Heer, liet God zien hoeveel Hij van ons houdt. En niets kan dat veranderen: geen engel, geen geest, geen machthebber, geen mens of macht op aarde of in de hemel. Want wat er ook gebeurt, vandaag of in de toekomst, of we nu leven of sterven: God houdt ons van ons!’(Uit Romeinen 8, Bijbel in gewone taal)

donderdag 17 december 2015

Achter het glas lijkt het vaak mooier




Deze uitdrukking hoor ik regelmatig en ik betrap mij erop dat ik het zelf ook wel zeg.
 Wanneer herfststormen de bomen laten buigen (wellicht in aanbidding voor hun Schepper?) en de blaadjes voor het raam langs vliegen, dan kan het ook bekoring hebben om een krachtmeting met de storm te aan te gaan, totdat ik buiten kom. Ja, achter het glas lijkt het mooi.
 's Winters als er sneeuw ligt en het zonnetje schijnt, krijg ik zin om naar buiten te gaan. Wanneer ik weer binnen kom met tranende ogen, druppels hangend aan mijn neus en gloeiende rode wangen, denk ik 'achter het glas lijkt het wel mooi, maar het is snijdend koud'
 Op het moment dat het voorjaar zijn intrede doet, de bomen beginnen uit te botten en ik ernaar verlang om uit mijn winterslaap te komen, dan voel ik buiten de kou die tot diep in mijn botten doordringt en ik zeg 'achter het glas leek het toch mooier'
 Inmiddels is het zomer. We hebben al extreem warme dagen gehad en daar kan ik niet zo goed tegen. Het zijn van die dagen waarop ik liever niet buiten ga.  Je raadt het al, achter het glas leek het mooier.
 Vandaag is het een regenachtige zondagmiddag. Terwijl ik met iemand aan het telefoneren ben, zie ik op anderhalve meter afstand een kolibrievlinder zich vliegensvlug tegoed doen aan de nectar van onze balkonplanten. Even later strijkt een jonge vink neer in het vogelrestaurant, wat dagelijks door Bert gerund wordt. Op het menu staan nu diverse soorten graankorrels. Niet een snelle hap voor deze juveniel, maar hij of zij leert snel en ik geniet ervan hoe deze kleine gevederde vriend, toch op deze manier een maaltijd naar binnen werkt. Geniet er ook van door het filmpje te bekijken.

 Terwijl ik op dit moment naar buiten kijk, zie ik op het raam grote regendruppels. Af en toe glijdt er één naar beneden en neemt in zijn afdaling een andere druppel mee. De een tikt de andere aan en zo wordt er bijna een ketting geregen van alle regendruppels die aan het tikkertje mee doen. Ik zou verwachten dat het een hele grote druppel zou zijn die op de vensterbank uiteen spat, maar dat is niet zo. Ze zijn in elkaar op gegaan.
Alles overdenkend wat ik vanmiddag heb gezien, kom ik tot de conclusie:
achter het glas lijkt het ook mooi.

Dit is een bewerkte blog van 16-8-2015